Brzoskwiniowy chutney

To nie miało być tak jak zwykle czyli na słodko. Tak było już tyle razy, że trzeba było coś zmienić. Jak mawiał klasyk - nadejszła wiekopomna chwila i stało się. Na fali wielkich zmian w życiu i okolicach, w tym roku produkuję masę nieoczywistych owocowych przetworów. Po marynowanych czereśniach i słodko ostrych porzeczkach teraz przyszła pora na brzoskwinie, których w zeszłym roku o mało co nie przegapiłam. Z owoców powstał produkt, który nawet mnie zaskoczył, i który będzie pasował do świątecznego schabu, indyka i do pikantnych dań wegetariańskich. Żywię głęboką nadzieję, że doskonale zniesie pasteryzację i kilkumiesięczne przechowywanie w słoikach. Na świeżo jest „spoko” jak oceniła młodsza latorośl. I choć lista składników jest długa to przygotowanie wyjątkowo proste.

 

Składniki:

0,5 kg brzoskwiń (moreli) bez pestek i pokrojonych na 4 części

½ szklanka pokrojonych suszonych fig

¼ szklanki złotych rodzynek

1 mała cebula cukrowa/średnia szalotka drobno krojona

½ szklanki białego wina 1/3 szklanki cukru trzcinowego

2 łyżki octu jabłkowego

1 łyżka soku z cytryny

 1 łyżeczka tymianku

1 łyżeczka nasion gorczycy

½ łyżeczki mielonego imbiru

½ łyżeczki nasion kuminu

1/3 łyżeczki sproszkowanej czerwonej słodkiej papryki

¼ łyżeczki sproszkowanej ostrej papryki

¼ łyżeczki świeżo mielonego czarnego pieprzu

3-4 łyżki posiekanej zielonej kolendry.

Wszystkie składniki (poza kolendrą) wymieszać w garnku o grubym dnie. Zagotować i na wolnym ogniu gotować około 25 minut. Jeśli lubicie wyraźnie wyczuwać owoce to po tym czasie trzeba łyżką cedzakową wyjąc owoce, a pozostały sok gotować do zagęszczenia około 15-20 minut (w zależności od tego ile soku puszczą owoce ten czas może wynieść nawet 25 minut). Pod koniec gotowania dodać odcedzone brzoskwinie i pozostawić na ogniu jeszcze 5-10 minut (ten fragment można pominąć jeśli nie odcedzacie wcześniej owoców). Zdjąć z ognia i do jeszcze ciepłej mieszaniny dodać posiekaną kolendrę. Gorący chutney przekładać do wyparzonych słoików, zamykać na spirytus i pasteryzować około 10 minut. 

Wariacje na fasolę i pęczak

Jest, urodziło się – danie – rodzice są przeszczęśliwi i dumni z pociechy i pragną zawiadomić o tym fakcie rodzinę i znajomych. Danie powstało z miłości do włoskich smaków i uwielbienia dla polskich kasz. Pociecha imienia jeszcze nie ma bo pęczotto i kaszotto wydaje się nie pasować do charakteru potomka. Jest on raczej zwarty niż kremowy i nic konkretnego nie przychodzi nam do głowy.

Składniki:

200-300g białej fasoli z puszki

3/4 szklanki pęczaku

1 szklanka białego wytrawnego wina

1 szklanka bulionu warzywnego lub drobiowego

1 duża cebula

2 ząbki czosnku

2 łyżeczki tymianku suszonego

1 łyżka oliwy/masła

sól pieprz do smaku

na patelni rozgrzać olej, wrzucić drobno pokrojoną i osoloną cebulę, podsmażyć na rumiano. Wrzucić kaszę i smażyć jeszcze około 2-3 minut, dodać tymianek, poszatkowane łodyżki natki, wlać wino. Gotować, aż odparuje alkohol, dodać bulion, doprawić do smaku i gotować, aż kasza będzie miękka. Pod koniec gotowania dorzucić fasolę i wyciśnięty przez praskę czosnek, dodać oliwę/masło i resztę natki. Jeszcze chwilę (2-5 minut) pogotować pod przykryciem na małym ogniu.

Uwaga. Jeśli kasza wchłonie bulion, a nie będzie jeszcze miękka, trzeba go dolać. Przed podaniem przyprawić do smaku. Ja dodaję solidną porcję świeżo mielonego czarnego pieprzu.

Danie będzie tak samo dobre jeśli kaszę ugotujemy osobno w bulionie i białym winie, a dopiero potem dodamy do podsmażonej cebuli z dodatkiem fasoli i przypraw.